یکم اردیبهشت سالروز درگذشت محمد تقی بهار ملقب به ملک الشعرای بهار

محمد تقی بهار ملقب به ملک الشعرای بهار،  شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. وی در سال ۱۲۶۳ خورشیدى در مشهد زاده شد و در  یکشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۳۰ در خانه مسکونی خود در تهران دیده از جهان فروبست و ۲ اردیبهشت در آرامگاه ظهیرالدوله در شمیران بخاک سپرده شد ، وى ملقب به ملک الشعراو متخلص به «بهار»، شاعر ، ادیب، نویسنده، روزنامه نگار، تاریخ نگار و سیاست مدار  معاصر ایرانى بود. . مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک الشعرای صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر “ادیب نیشابوری” رفت. بعد از فوت پدر، ملک الشعرای دربار مظفرالدین شاه شد. وی شش دوره نمایندهٔ مجلس شد و سالها استاد دورهٔ دکتری ادبیات دانشسرای عالی و دانشکدهٔ ادبیات بود. به علت پیوستن به مشروطه‌طلبان و آزادی‌خواهان چند بار تبعید و زندانی شد که سالهای زندان و تبعید از پربهره‌ترین سالهای زندگی ادبی وی بوده است. بهار در روز یکم  اردیبهشت ۱۳۳۰ هجری شمسی، در خانهٔ مسکونی خود در تهران زندگی را بدرود گفت و دوم روز اردبیهشت در  شمیران در آرامگاه ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. ازمعروفترین آثار وی دیوان اشعار، سبک شناسی که در سه جلد در بارهٔ سبک نوشته‌های منثور فارسی نوشته شده، تاریخ احزاب سیاسی، تصحیح برخی از متون کهن مانند تاریخ سیستان و مجمل‌التواریخ و القصص، تاریخ بلعمی را می‌توان نام برد.

آثار بهار در این مجموعه:

قصاید

غزلیات

قطعات

مثنویات

مسمطات

ترکیبات

ترجیعات

مستزادها

چهارپاره‌ها

رباعیات

منظومه‌ها

اشعار محلی

تصنیفها

گزیدهٔ اشعار

دیدگاهی بنویسید

لطفا دیدگاه خود را در اینجا بنویسید
لطفا نام خود را در اینجا بنویسید

2 × 5 =