نامه آرش صادقی برای مادر چشم انتظار سعید شیرزاد

آرش صادقی، زندانی سیاسی محبوس در زندان رجایی‌شهر کرج نامه‌ای به مناسبت درگذشت مادر سعید شیرزاد، زندانی سیاسی نوشته‌است.

مادر سعید شیرزاد، زندانی سیاسی روز دوشنبه ۲۵ شهریورماه درگذشت، اما پس از درگذشت مادر این زندانی، مقامات قضایی کشور و مسئولان زندان رجایی‌شهر کرج با مرخصی کوتاه مدت یا خروج تحت‌الحفظ او موافقت نکردند.

این در حالی‌است که آقای شیرزاد در طول ۶ ساله گذشته که در زندان به‌سر برده، حتی یک‌روز هم به مرخصی نیامده‌است.

آرش صادقی، زندانی سیاسی نامه‌ای به مناسبت درگذشت مادر سعید شیرزاد نوشته‌است.

متن کامل این نامه را به نقل از کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی در ادامه بخوانید:

مادر، زیباترین واژه‌ای است که در هر زبانی جاری است.
مادر، در هر فرهنگی مظهر زایش و زندگی، منبع مهر و محبت و اسطوره صبر و شکیبایی‌است و مرگ مادر، اندوه جانگدازی است که تنها و تنها گذر زمان تسکین دهنده آلام آن می‌باشد.
جمهوری اسلامی بیش از چهل سال است که با قلع و قمع تمامی مخالفان خود بزرگترین جنایت را در حق مادران این مرز و بوم مرتکب شده است.چه بسا مادرانی که در حسرت گریستن بر سنگ مزار جگر گوشه های خود چشم از جهان فرو بستند و چه بسا مادرانی محتضر که در حسرت آخرین دیدار فرزندان خود، خون دل خوردند و به آرامی شمع به خاموشی گراییدند.
مادر سعید شیرزاد نیز یکی از هزاران مادری بود که سال‌ها چشم انتظار فرزندش به سر برد و تنها آرزویش آزادی پسرش بود که پنج ماه پیش حکمش به اتمام رسیده، ولی بخاطر پرونده سازی جدید از به آغوش کشیدن فرزندش، حتی تا آخرین لحظات عمرش نیز محروم ماند.
این که یک زندانی سیاسی و عقیدتی از آخرین دیدار مادر محتضر خود مرحوم گردد و حق شرکت در مراسم خاکسپاری مادر خود را نداشته باشد تنها و تنها در رژیم خودکامه ای چون جمهوری اسلامی اتفاق می افتد که برای زندانیان سیاسی دسترسی به تلفن روزانه و استفاده از مرخصی را نه حق بلکه یک امتیاز احتساب می‌کند و با گستاخی تمام در مجامع بین‌المللی دم از حقوق بشر می زند.
ظلم و ستمی که بر مردمان این سرزمین رفت تنها در شکنجه گاههای این رژیم ثبت نشده، بلکه در گریه های خاموش شبانه مادران داغدیده و در وجب به وجب گورستانهایی چون خاوران ثبت شده است. ظلم و ستمی که بر مادران این سرزمین رفت بر هیچ اَزمنه و اَمکنه ای نرفته است.
مادرانی از قتل عام ترکمن صحرا و قارنا تا خاوران، همچون مادر بهکیش، مادر راد، مادر مثنی، مادر اکبری منفرد، مادر ماسوری، مادر لطفی، مادر محسنی، مادران زانیار و لقمان و فرزاد و دایکه مصطفی سلطانی و نیز مادر کریم بیگی و مادر تاجمیر و مادر بهنود و مادر زینالی و مادر گوهر عشقی و هزاران مادری که فرزندانشان تنها به جرم عشق به مردم،کشته و اعدام شدند.

آرش صادقی
چهارشنبه ۳ مهر ۹۸
زندان گوهردشت (رجایی شهر) کرج

دیدگاهی بنویسید

لطفا دیدگاه خود را در اینجا بنویسید
لطفا نام خود را در اینجا بنویسید

4 + یک =